| ปองเดช's profile ãÜËñTøÑPhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
|
ãÜËñTøÑแล้วฉันจะฝืนฝืนหัวใจตัวเองได้ไหม August 19 จบลงแล้วใช่มั้ย
ตอน : พี่ - น้อง
จากความเดิมตอนที่แล้ว ที่เราได้เขียนความรู้สึกลงในไดนี้ เขาคนนั้นยังไม่ทันได้อ่าน ก็เกิดเหตุการณ์ที่น่าเศร้าเสียก่อน " เป็นพี่น้องกันแหละดีแล้ว " คำพูดนี้ออกมาจากปากของเทอ โทรศัพย์มาบอกเลย ใจนิ แทบสลาย ภายนอกหัวเราะยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในใจลึก ๆ มันชั่งเจ็บปวด เป็นใครโดนคนที่เราชอบบอกงี้ ก็ต้องเซงกันไปตาม ๆ กันแหละครับ ผมก็คนหนึง พอดีวันนี้ ผมก็ใช้ชีวิตตามปกติ พอตอนบ่าย 3 กำลังจะไปใช้สิทธิ์ลงประชามติ ก็เลยเขียน sms ขึ้นมาฉบับหนึง เนื้อหาข้างใน " อยู่อย่างนี้นาน ๆ นะเทอ " ผมจะสื่อประมาณว่า อยู่กานแบบนี้ไปนาน ๆ ถึงไม่ได้รักกันอะไรแนวนั้น แค่อยากอยู่ใกล้ ๆ พอดีกำลังดูรายการ ของ TITV เปิดเทปบันทึกภาพ คอนเสิร์ต พี่น้องร้องเพลงน้ำเน่า แล้วบรรยากาศมันดีด้วยแหละ พอส่งเสร็จ ออกไปใช้สิทธิ์ สักพักโทรศัพย์ดังขึ้น ทีแรกนึกว่าพ่อ จะโทรถามว่าเป็นไง ใช้สิทธิ์ยัง อะไรแบบนั้น แต่ที่ไหนได้ เทอคนนั้น โทรมาเองเลย เทอคนนั้น " ข้อความอ่ะ หมายความว่าไง " ผม " ปล่าว ไม่มีไร " เทอคนนั้น " เหรอ " ผม " อื้ม " เทอคนนั้น " เป็นพี่น้องกันแหละดีแร้ว " จนถึงตอนนี้ผมเองก็จำไม่ได้จริง ๆ ว่าผมตอบเทอไปว่า อื้ม หรือ หัวเราะกลบเกลื่อนกันแน่ ขากลับขี่มอไซมาเรื่อย ๆ รู้สึกได้เลยว่า ...น้ำตา ใช่ครับ ไม่ผิดแน่ ๆ น้ำตาผมไหล แต่ตัวผมก็เคยคิดอยู่เสมอแหละ ว่าเราคงไม่สมกันจริง ๆ ตัวเรามันไม่มีอะไรเลยจริง ๆ คนรอบข้างเทอก็มีแต่ดูดี เทียบกันไม่ติดเลยแหละ ^^ ก็เลยทำใจ ขี่มอไซกลับมาอัพได โดยที่คนรอบข้างไม่รู้เลย ว่าผมผ่านอะไรมา เพราะผมเป็นคนที่เก็บความรู้สึกน่ะ เสียใจเรื่องอะไรก็ตามแต่ ไม่ค่อยมีคนได้รู้หรอกครับ เฮ้อ.. ไม่น่าบอกเทอเลย ผมกลัวนะ กลัวมิตรภาพของผมและเทอ จะพังทะลายเพียงเพราะผมเอ่ยคำพูด คำพูดที่เก็บเอาไว้มานาน จนตอนนี้ ผมก็ยังหวังให้ผมกลับเทอ กลับมาเป็น พี่ - น้อง ที่ดีเหมือนเดิม
พี กะ เอส - เหมือนเทอเปลี่ยนไป - ไม่น่าพูดออกไปเลย ให้ตายสิ - อย่างน้อยก็สบายใจขึ้นเยอะ - ที่ได้รู้ว่าเทอคิดกับเราแบบไหน - การเดินทางของชั้น ยังคงดำเนินต่อ - สุดท้าย ผมขอขอบคุณ Yenta4 จริง ๆ - ไม่งั้นผมก็ไม่รู้ว่าจะไประบายกับใคร ขอบคุณครับ ^^
August 18 ความรู้สึกข้างในตอน : ความในใจ
บางครั้งที่ฉันชอบเรียกเทอว่า"เป็ด" เพราะอยากให้เราดูสนิทกัน คิดไม่ออกจริง ๆ ถ้าไม่ชอบให้เรียกเป็ด ก็จะไม่เรียกแล้วนะ ขอโทษเทอด้วยละกัน บางครั้งที่เรานั่งร่วมโต๊ะกัน ทำไมฉันถึงไม่ค่อยคุยหรือดูเหมือนไม่ค่อยสนใจเทอ แต่ความจริงแล้ว แอบมองเทอตลอดเวลา ใส่ใจทุกรายละเอียดที่เกี่ยวกับเธอ แต่อาจจะเป็นเพราะเขินล่ะมั้ง เลยดูนิ่ง ๆ เงียบ ๆ ไม่ค่อยมีสีสันเหมือนคนอื่นเค้า แม้แต่ในความฝันก็ยังเคยฝันถึงบ่อย ๆ บ้าเนอะเรา ไม่รู้เป็นอะไร ตอนที่เจอกับเธอครั้งแรก รู้สึกได้เลยว่า ..คนนี้แหละ ใช่เลย แต่ก็ไม่กล้าพูดเลย เป็นคนที่ชอบเทอ ในคราบพี่ชายที่แสนดี ^^ ที่เฝ้าเป็นห่วงและแคร์เทออยู่ห่าง ๆ ไม่ว่าเทอต้องการอะไร ก็จะหา ทำให้จริง ๆ นะ ถ้าไม่เกินความสามารถ ของฉันคนนี้ ที่พร้อมจะทุ่มเทให้เทอทุก ๆ สิ่ง เวลาที่เราได้โทรคุยกัน .. รู้มั้ย ว่าฉันรู้สึกดีมากแค่ไหน แค่ได้ยินเสียงเทอ มันเป็นอาการที่อธิบายไม่ได้จริง ๆ แต่ที่รู้คือ "ฉันมีความสุข" แต่กลับกัน ฉันยังคงนึกเสมอ ว่าตัวเรามันมีอะไร ที่จะให้เทอ มันไม่มีเลยจริง ๆ ต่างกันราวฟ้ากับดินในความคิดฉันเทอคือคนพิเศษ เทอคือทุก ๆ สิ่งทุกทุกอย่าง เวลาได้มองรูปเทอมันทำให้คนคนหนึงแอบยิ้มเล็ก ๆ เหมือนคนบ้า แต่ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสิ่งที่ออกมาจากใจคิดอย่างไรก็พิมพ์ออกมาอย่างงั้นอ่ะ เชื่อมั้ย ..เวลาฉันโมโหหรือรู้สึกไม่สบายใจอะไร พอได้เจอเทอ ได้ยินเสียงเทอ ทุกอย่างเหมือนกับหายไปในพริบตา ถ้าเทอได้อ่านบทความนี้จะรู้สึกยังไงมั้งนะ ^^
April 17 กลับมาจากชะอำเป็นที่เรียบร้อยเฮ้อ ... เป็นอะไรที่น่าเบื่อมากๆ ตัวนี้เองก้อไม่อยากไปซักทะไหร่อ่ะ แต่ถือซะว่าไปพักผ่อนด้วย นาน ๆ ร้านเกมส์ได้จะปิดที 55+ ก้อเลยผ่านไปหาโกจูกะญาติ ๆ ที่กรุงเทพ พึ่งจะรู้ข่าว เจ๊เจ เรียนจบแล้ว ดีจาย เรียนจบ รร ที่ USA อ่ะ รัฐไหนสักรัฐ ไม่เคยจำ 555+ แล้วโกจู ก็ควักให้มา 5000 o.O ตานิ ลุกวาว 555+ มีตังใช้อีกแล้วคัฟเพ่น้องค๊าฟ ก้อว่าจะได้เจอ เจ๊ เจ กับ เจ๊ สุย ดันไปอยู่ต่างประเทศกันหมด อย่างเซงอ่ะ สรุปเจอแต่โกจู กะ น้องโกอีกคนเอง น้องอาโก ก้อห้ายมา 500 แหะๆ
นี่แหละเหตุผลที่ใคร ๆ ก็ชอบกลับไปเยี่ยมญาติ 555+ แล้วก้อเคลื่อนพล ไปชะอำ รถเยอะมากมาย เกินบรรยาย อุบัติเหตุก้อเยอะไม่แพ้กัน ชนกันกระจุย แต่อยากจะบอกว่า ปีนี้อ่ะ ตำรวจทำงานได้ดีมาก ๆ อ่ะ บอกยังไงดีล่ะ แบบว่า ขับผ่านไปที่ไหน จังหวัดไหน ก็เจอน้า ๆ ตำรวจ ยืนคุมตลอดทาง เป็นอะไรที่อุ่นใจดีอ่ะ บอกได้คำเดียว ปีนี้ทำงานแข็งขันดีมาก แหะๆ พอไปถึงชะอำ ก้อไปจองห้องพัก พอได้ห้อง ยกเป๋าเสื้อผ้าเข้าห้อง เสร็จก้อหาอาหารทะเลสด ส๊ด สด กินกาน เอิ๊กๆ ต้มยำกุ้ง 280 บาท โอ้ว แพงเนอะ แต่ .. กุ้งตัวหย่ายมากอ่ะ แบบตัวนึง เข้าปากทีนี้ ปากตูมเลยอ่ะ หย่ายเจง o.O พออิ่มอร่อยก้อเดินทางกลับ วันต่อมาก้อไปเที่ยวหาญาติคนอื่นมั้ง กลับไปหายาย ยายก้อห้ายมา 1000 เอิ๊กๆ ช่วงนี้รายได้ดีเจง ๆ และก็กลับมาโคราชวันที่ 14 ตอนค่ำ ๆ อ่ะ แต่พึ่งจะว่างมาอัพเนี้ยก้อวันที่ 15 น่ะ ไปก่อนดีกว่า อยากเล่าอีกแต่เวลามันน้อยนิด ฝากรูปด้วยแล้วกัน คนม่ายหล่อ หน้าตาไม่ดีก้ออย่าถือสาแล้วกัน ^^
เจ๊ เจ ตอนรับปริณญา
เจ๊ เจ
เจ๊ เจ ในชุดรับปริณญา ( เขาบอกว่า คนที่รับจะใส่สองสีขาวกะแดง ชุดสีขาวเป็นคนที่ เรียนเก่ง อยู่ในคราสอะไรสักอย่างแล้วเจ๊ เจ แกติดด้วยแหละ ^^ )
เจ๊ เจ
เจ๊ เจ
เจ๊ เจ กะ เจ๊ สุย
เจ๊ เจ กับ ป๊า
เจ๊ เจ กับ ป๊า อีกรูป
ขอเก็กสักนิดก็เป็นบุญแระ (ตัวเจือก)
ปลาหมึกย่าง ตอนอยู่ชะอำ น่ากินชั่ยมะล้า
เรียกน้ำย่อยอีกสักรูป
บรรยากาศตอนเล่นสงกรานณ์ที่ชะอำ
บรรยากาศตอนเล่นสงกรานณ์ที่ชะอำ
บรรยากาศตอนเล่นสงกรานณ์ที่ชะอำ
ร้านขนมคกเจ้าเก่าแก กินมาตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ เลย อยู่ที่ อ.บ้านโป่ง อยู่ติดกะโรงบาลบ้านโป่ง ขายแต่เช้าเลย ชอบตรงที่ เวลาเช็ดอ่ะ ปู่แกจะใช้ผ้า เป็นบางเจ้าจะใช้ฟองน้ำ มันใช้ฟองน้ำก้อละลายอ่ะ อร่อยด้วย ที่สำคัญ แวะไปก้อลองไปชิมกานได้
ดูแกทำ ๆ
ชำนานเนอะ เอิ๊กๆ March 22 ไม่ต้องบอกแล้วว่าเทอรักชั้นความรู้สึกตอนนี้มันเหมือนใจแตกสลาย เพราะเทอคนที่ผมรักกลับทำตัวเจ้าชู้เกินจะทนได้ เทอมีใครต่อใคร โดยที่ผมไม่เคยรู้ ถ้าเพื่อนเทอไม่บอกให้ผมรู้ ตัวผมคงเป็นโง่ไปอีกนาน แต่ตอนนี้รู้สึกตัวแล้วครับและ ผมโดนสวมเขาแน่นอน ใครที่เคยโดนก็น่าจะเข้าใจ เทอคนนี้ คนที่ผมรัก เทอชื่อ หญิง เป็นน้องในกลุ่มพวกผม และตัวผมก็ขอเทอเป็นแฟน ถึงจะรุ้ว่าเทอเคยผ่านอะไรมาบ้าง ผมก็รับได้ครับ เพราะว่าผมรักเทอ คบกันได้ เดือน สองเดือนล่ะมั้งครับ อะไร ๆ มันก็เปลี่ยนไป ตั้งแต่เทอย้ายไปขอนแก่น เหมือนว่าเทอลืมผมไปแล้ว จากที่เคยแคร์กัน โทรหากัน เดี๋ยวนี้ไม่มีแม้แต่ Miss call มาหา เพราะทุกวัน ถ้าผมไม่โทรไป เทอก็จะ Miss call มาเสมอ แต่เดี๋ยวนี้มันเริ่มไม่ใช่ เวลาคุยถามมีใครหรือเปล่า เทอก็จะพยายามบ่ายเบี่ยง ว่าผมหาเรื่อง จนมาวันนึง ผมได้คุยโทรศัพท์เปิดใจกับเพื่อนสนิทของเทอ แต่ตัวเทอก็ไม่อยากจะพูดเรื่องที่ หญิง (แฟนผม) ทำเอาไว้ เพราะเทอยังรักเพื่อนคนนี้อยู่ ถึงแม้ว่า หญิง จะข่มและไม่ค่อยแคร์เทอสักเท่าไหร่ ทุกครั้งเวลา หญิง ไปเที่ยว ถ้าไม่มี มอณ (เพื่อนสนิทหญิง) ช่วยพากลับบ้าน ป่านนี้ หญิงคงโดนหนุ่ม ๆ ฟันไปแล้วล่ะครับ ผมกับ มอญ ก็เริ่มเปิดใจกัน เทอบอกว่า หญิง อยู่ขอนแก่นนะ มีแฟนเยอะแบบว่า เดินชนกันได้เลย ม่ายเจ๊ง ม่ายเจง มันไม่เจงช่ายมั้ย ฟังแล้วก็กลุ้มใจ มีแฟนสักคนทำไมต้องเจอเรื่องแบบนี้ด้วย มอญ ก็เล่าความเป็นมาของหญิงให้ผมฟังหลาย ๆ เรื่อง ที่ทำงาน หญิงก็คบกับหนุ่มคนนึง หน้าตาดี หน้าตาคล้าย ๆ แฟนเก่า ผมก็ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าจะมาคบกับผมทำไม แต่คงเป็นเพราะผมหน้าตาไม่ดีพอหรือเทอก็เบื่อผมแล้วก็เป็นได้ ผมก็รุ้นิสัยเทอดี ว่าเทอเป็นพวกหลอกกินไปวัน ๆ ใครมีตังก็ยอมไปด้วยหมด ผมถามเทอ มีหนุ่มอยู่ ขอนแก่นเหรอ เทอบอกว่าไม่ แต่เพื่อนสนิทของเทอบอกเอง จะไม่ให้ผมเชื่อได้ไงละครับ เฮ้อ..ผมก็นับวันเวลาให้ถึงสิ้นเดือนเร็ว ๆ เพื่อจะได้คุยและคงต้องบอกเลิกเทอ ไม่ก็แค่ไปพบหน้า แล้วจากมาเลยดีกว่ามั้ย ผมไม่รู้จะบอกกับเทอเรื่องที่ผมรู้ดีมั้ย เพราะถ้าผมบอกไ เพื่อนอาจจะขาดกันเพียงเพราะคำพูดของผมก็ได้ แต่ถ้าผมพูดเรื่องเทอมีคนนั้นคนนี้ออกไป ผมอาจจะไม่ใช่แค่แฟนที่บอกเลิกทั่วไป แต่อาจจะเป็นคนที่ทำให้เทอรู้จักสำนึก หรือไม่เทอก็อาจจะเฉยต่อคำพูดผมแล้วเดินจากไปก็ได้ ใจผมก็อยากจะพูดให้เทอฟังว่าผมแคร์เทอแค่ไหน แต่ตัวเทอเคยแคร์ความรู้สึกผมหรือเปล่า ตอนแรก ๆ ที่คบกัน เทอก็บอกเพื่อนเทอว่า "นี่แหละแก คนเนี้ยแหละใช่" ผมก็ดีใจนะครับ ที่เทอพูดออกมา แต่เมื่อรู้อย่างงี้ ผมคงทนต่อไปไม่ไหวจริง ๆ คงมีแต่คำว่าเลิกลากันไป ทางใครทางมัน ผมไม่รู้ว่าเทอจะเลิกทำตัวอย่างนี้ได้มั้ย แต่ผมยังหวังนะครับ หวังเสมอว่าเทอจะกลับตัวกลับใจ เปลี่ยนแปลงตัวเองซะใหม่ ไม่อย่างงั้น เทอจะไม่มีใครคบ แม้แต่เพื่อนสนิทเทอก็ยังไม่อยากจะอยู่ด้วยเลย ขอให้เทอคนที่ผมเคยรักและแคร์ โชคดีกับชีวิตที่แสนหลอกลวง January 25 ทำไมต้องมีฉันคนนี้เพราะอะไรกัน
ทำไมฉันต้องเกิดมาบนโลกใบนี้
ฉันมีค่าขนาดไหนถึงได้เกิดมา
สร้างความเดือดร้อนให้ป๊ากับมี้มาโดยตลอด
ไม่เคยเข้าใจ ว่าทำไมตัวฉันคนนี้ต้องเติบโตมา
มันมีอะไรกันแน่ สิ่งที่ไม่อาจร่วงรุ้ได้
มันต้องใช้เวลาพิสูรอีกนานเท่าไหร่
และเมื่อไหร่ ฉันจะค้นพบตัวตนที่แท้จริง
สับสนกับชีวิตที่แสนวุ่นวาย
แล้วถ้าผม
เรียนไม่จบละ ?
มันจะเกิดอะไรกับชีวิตที่ไร้ค่านี้
เฝ้าร้านเกมส์เหรอ ?
หรือโดนไล่ออกจากบ้านไปหางานทำ ?
ป๊ากับมี้ รักผมมากแค่ไหนกัน ?
คำถามมันผุดขึ้นมาในหัวเต็มไปหมด
ชีวิตนี้ผมจะจบลงแบบไหน
จะมีใครสนใจชีวิตไร้ค่านี้บ้างหรือป่าว
ความรักที่ผมเจอะเจอ มันใช่รักจริงไหมนะ
หรือแค่หลอกลวงกันเพื่อหวังบางสิ่ง
ทำไม ? เพราะอะไร ?
...ทำไมต้องมีฉันคนนี้
|
|
|||||||
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
|
|
